ძალიან უცებ უნდა დავწერო ეს პოსტი, იმიტომ რომ ახლა პოსტის წერის დრო არაა - ელენესთან ვართ ყველა, ვორკშოპის მონაწილეები ქართველებიც და თურქებიც, რამდენიმე გვაკლია მარტო - რამდენიმე წუთით გამოვირბინე მხოლოდ, მეორე ოთახში ბავშვები უკრავდნენ - ქუთაიმ ჩვენი თურქეთის საუნდტრეკი Soundtrack დაუკრა და კინაღამ ვიტირე, სამ დღეში მიდიან და ეს ყველაფერი რაღაც სევდიანია.
1 comment:
mari mshvenieria
Post a Comment