დღე პირველი და პრინციპში მეორე

იცი დღე როგორ დაიწყო, ავტობუსში ამოვიდა გარმონიანი ტიპი და რაღაცეები დაგვიკრა :D

და ამან კარგ ხასიათზე დამაყენა, მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის ერთი საათით მაგვიანდებოდა აკადემიაში ვორკშოპზე
ჩვენი თურქები მაგარი სასტავია, გუშინ ჩამოვიდნენ, მთელი დღე ძალიან, ძალიან ბევრი ვიარეთ, პარალელურად "peace one day" ს აქციაზეც ვიყავი და სანთლებით დიდად "მშვიდობა" დაvწერეთ და საღამოს ავანთეთ - უძალიანსაყვარლესი იყო. და ბოლოს ნარიყალაზე ავედით და სახლში მოვედი საშინლად დაღლილი.
და შესაბამისად დღეს დილით ძლივს ავდექი
მოკლედ მივედი აკადემიაში. ჯგუფებს უკვე დაწყებულინ ჰქონდათ მუშაობა, მეც შევუერდი, თუმცა სულ მალე სხვა ჯგუფში მომიწია გადასვლა. პირველ შესვენებამდე, შეიძლება ითქვას სადილამდე, საკმაოდ დაძაბული სიტუაცია იყო ჩვენს შორის - ყველაზე დიდი პრობლემა - ენის ბარიერი - ერთმანეთის ბოლომდე არ გვესმოდა, ზოგჯერ საერთოდ არ გვესმოდა და ყველაფერი საკმაოდ რთული ჩანდა. უკვე გუნდის შემადგენლობის გადაცვლაზე დავიწყე ფიქრი, თუმცა შუადღისას ტერიტორიაზე გასვლამ თითქმის ყველა პრობლემა გადაჭრა, ადგილმა თვითონ წარმოაჩინა თავისი დადებითი და ხელჩასაჭიდი მხარეები, უკვე ადვილი გახდა ნახევრად ლაპარაკით და ნახევრად ჟესტიკულაცია+ცეკვით :D საერთო იდეისთვის საწყისი სახის მიცემა. მერე ვჭამეთ და ცხოვრება გაცილებით მშვენიერი გახდა - ჭამის მერე ხომ ყველა გაცილებით კეთილი და გულღია ხდება : ) ძალიან, ძალიან ბევრი ვილაპარაკე დღეს სამ ენაზე - ქართულად, რუსულად და ინგლისურად და მართლა დავიღალე - და დღე დაბოლოვდა ეშმაკის ბორბლით - ყველანი ავედით და თბილისს გადმოვხედეთ თითქმის სუუულ ზევიდან - უდავოდ მშვენიერია. და კიდევ ის, რომ სახლში სულ მარტო ვარ ეს დღეები და საჭმელი არ მაქვს აბსოლუტურად არაფერი, ახლაც ცოტაოდენი მაწონი და ჰერკულესი მოვიპოვე და ვივახშმე. ძალიან მეძინება. როგორც ვატყობ ეს დღეები ძალიან დატვირთულ-დაღლილი იქნება და შემდეგ პოსტს როდის დავწერ არც კი ვიცი, თუმცა კი მინდოდა დაწვრილებით დამეწერა ვორკშოპზე
უკვე მესამე დღეა ერთიდაიგივე ფლეილისტს ვუსმენ :D :D მთავარია რამე უკრავდეს და არჩევა და ცვლა მეზარება - დაღლილი ვარ