Tbilisi loves you

როცა ხვდები, რომ თბილისი ძალიან გიყვარს
როცა ხვდები, რომ აქ ყოფნა გიხარია
და ხვდები, რომ არის მასში რაღაც, რაღაც განსაკუთრებული

Girl is back

and She is happy

random things to think

ის მომენტი, როცა შენი ფიზიკური სხეული და გონება სულ სხვადასხვა ადგილასაა

როცა საქართველოში ჩასვლის დღეები ისე მოახლოვდა, რომ ღამე კარგად აღარ გძინავს და დროდადრო შეშინებულს გეჩვენება, რომ დღეები და დრო გერევა და აეროპორტში გაგვიანდება.

როცა უცებ აანალიზებ, რომ უამრავი ადამიანი მოუთმენლად გელოდება და უამრავ ადამიანს გულით გაუხარდება შენი ნახვა და ამის ფიქრში შენი პირი ყურებამდე გაღიმებულა და ხვდები, რომ ადამიანებშია ბედნიერება.

მე კი ვიცი, რომ საქართველოში გატარებული ეს ერთი თვე ძალიან დიდ გარდატეხას მოახდენს ჩემში და მე კი ყველაზე მეტად პიროვნული გამოცდილებების შეგროვება მიყვარს.

აი ისეთი ზანტი დღეები მაქვს, კატის ნახტომამდე გაყურსვას რომ ჰგავს. 

როცა აქ ზაფხულია და აუზზე სიარულის და ველოსიპედით სეირნობის მეტი საქმე არაფერი გაგაჩნია და როცა გწამს, რომ ამ სტრესულ და გადაღლილ სამყაროში ვიღაცას მაინც უნდა უხაროდეს სიცოცხლე

მე მიყვარს, როცა ჩემი კანი მუქდება და ბზინავს, თმა ღიავდება, მიყვარს მზემოკიდებული ფეხები და თხელი, ფრიალა კაბები

მე მიყვარს მთელი ღამე ელექტრონული მუსიკა და დილით მზის ამოსვლის ყურება.

ცოტა ხნის წინ ერთ ტიპს ვკითხე რომელია შენი საყვარელი ფერი-თქო და საყვარელი ფერი არა, მაგრამ საყვარელი გრადიენტი მაქვსო და ფოტო გამომიგზავნა. და მე კი გრადიენტი არა, მაგრამ საყვარელი შუქ-ჩრდილის ეფექტი მაქვს : )

ზოგადად ვღელავ, სინამდვილეში კი მენატრება კიოლნი

Summary in the city

summary, summary, summary...

ბედნიერი დღეები...

Sehr geehrte Frau Giguaschwili...

  მთელი ვაიმარი საგამოცდო ციებ-ცხელებას ჰყავს შეპყრობილი. ის პერიოდია, როცა სიტყვა "summary" უფრო და უფრო ახლოდან ისმის. უნივერსიტეტში ყველა სტუდია სავსეა სტუდენტებით და გვიან ღამემდე შუქი გამოდის ფანჯრებიდან. პლოტერები განსაკუთრებულ რეჟიმში მუშაობენ, მთელი უნივერსიტეტი ფუტკრის სკას ჰგავს, რომელიც 11 ივლისს მთელ თავის ნამუშევრებს გამოჰფენს, დათვრება და ამის შემდეგ უკვე რამდენიმე დღეში მთელი ქალაქი დაცარიელდება.
  ბილეთები ვიყიდე საქართველოსკენ და უკან და ერთი სული მაქვს უკვე როდის ჩავალ. ღმერთო! როგორ ველოდები! გერმანიაში წამოსვლაზე არანაკლებ, ამდენი ხნით არასოდეს არსად არ ვყოფილვარ წასული და საშინლად მაინტერესებს, იქ ჩასული როგორ აღვიქვამ ყველაფერს, მთელი თავისი დადებითი და უარყოფითი მხარეებით, მოლოდინებით და იმედგაცრუებებით, სიხარულებით და დათრგუნვებით.
აქ ზაფხულს როგორც იქნა მგონი დაადგა საშველი, თუმცა სამი დღის წინ ღამით ისევ 9 გრადუსამდე ჩამოვიდა ტემპერატურა, თუმცა გათბობა პრინციპის გულისთვის აღარ ჩამირთავს.

რაც შეეხება ჩემს ველოსიპედს, დღეს ალექსმა დამიბერა ბორბალი და პირველი გასვლა მოვაწყე ქალაქში. მივქროდი ქუჩაში და ვფიქრობდი: "რა იცის ახლა ამ ხალხმა ეს-ესაა რა ბედნიერმა ადამიანმა ჩაუარა გვერდით-თქო, იმათთვის ერთი ჩვეულებრივზე ჩვეულებრივი რიგითი ველოსიპედისტი ვარ, არადა არ იციან, რომ ეს ჩემი პირველი საკუთარი ველოსიპედია და დიდი ხნის ოცნების ასრულების მომენტში ვიმყოფები."
თუმცა მაინც მოვახერხე გოეთეპლატცზე ტროტუარზე არასწორად ასვლა, ველოსიპედი მომიხოხდა და ფეხიც ვიტკინე.

ჰო, და კიდევ: "Sehr geehrte Frau Giguaschwili, Ihr Stipendium wurde verlängert!.."