როცა საქართველოში ჩასვლის დღეები ისე მოახლოვდა, რომ ღამე კარგად აღარ გძინავს და დროდადრო შეშინებულს გეჩვენება, რომ დღეები და დრო გერევა და აეროპორტში გაგვიანდება.
როცა უცებ აანალიზებ, რომ უამრავი ადამიანი მოუთმენლად გელოდება და უამრავ ადამიანს გულით გაუხარდება შენი ნახვა და ამის ფიქრში შენი პირი ყურებამდე გაღიმებულა და ხვდები, რომ ადამიანებშია ბედნიერება.
მე კი ვიცი, რომ საქართველოში გატარებული ეს ერთი თვე ძალიან დიდ გარდატეხას მოახდენს ჩემში და მე კი ყველაზე მეტად პიროვნული გამოცდილებების შეგროვება მიყვარს.
აი ისეთი ზანტი დღეები მაქვს, კატის ნახტომამდე გაყურსვას რომ ჰგავს.
როცა აქ ზაფხულია და აუზზე სიარულის და ველოსიპედით სეირნობის მეტი საქმე არაფერი გაგაჩნია და როცა გწამს, რომ ამ სტრესულ და გადაღლილ სამყაროში ვიღაცას მაინც უნდა უხაროდეს სიცოცხლე
მე მიყვარს, როცა ჩემი კანი მუქდება და ბზინავს, თმა ღიავდება, მიყვარს მზემოკიდებული ფეხები და თხელი, ფრიალა კაბები
მე მიყვარს მთელი ღამე ელექტრონული მუსიკა და დილით მზის ამოსვლის ყურება.
ცოტა ხნის წინ ერთ ტიპს ვკითხე რომელია შენი საყვარელი ფერი-თქო და საყვარელი ფერი არა, მაგრამ საყვარელი გრადიენტი მაქვსო და ფოტო გამომიგზავნა. და მე კი გრადიენტი არა, მაგრამ საყვარელი შუქ-ჩრდილის ეფექტი მაქვს : )
ზოგადად ვღელავ, სინამდვილეში კი მენატრება კიოლნი
No comments:
Post a Comment