არსებობს ამ ქვეყნად ადამიანი, რომელთანაც საკუთარი თავის მერე ჩემი შეგნებული ცხოვრების ყველაზე დიდი ნაწილი მაქვს გატარებული.
ერთხელ სკოლიდან მოვდიოდით ბავშვები და ჩემს მეგობარს ვეუბნებოდი - "სულ მენატრება-მეთქი, აი ახლაც ხომ ჩემ წინ მიდის, მაგრამ მაინც მენატრება-თქო.."
ეს სიმღერა იმ ჩვენ თბილისის ცისფერშპალერიან ოთახს მახსენებს და პრაიგრივაწელს : ) ძილის წინ ბიტლზს და რობერტინოს რომ ვუსმენდით და შრიალა ტელევიზორს ჩართულს რომ ატოვებინებდა დედას, სინათლეში ძილი მიყვარსო : ))
ტყვიავში რომ ჩავალ, ერთი ის ჩვენი პეპის კუნძულის ნახატები უნდა მოვძებნო კიდევ თუ არსებობენ : )
და მიკვირს - პირდაპირ საიდან ვიგონებდით ამდენ სასაცილო გასართობს : ) რომელი ერთი გავიხსენო - ბოროტი ლილი, სამკურნალო ბაბუშკა, 'კ' გინდა თუ 'ფ', ფერადი მანქანების თვლა თუ ბუხრების შენება ბლოკებისგან : )
თქვენ გყავთ ადამიანი, ვისთან ერთადაც ოცნება შეგიძლიათ და თან დარწმუნებული ხართ, რომ ერთიდაიგივე წარმოდგენით ადგილას იმყოფებით?
მე კი : )
ანუკი, my soulmate, დაბადების დღეს გილოცავ!..
რაც მთავარია გახსოვდეს, რომ I can always make you smile და 7ობაა, ანათებს მზე, მაგრად ვარ, დავრბივარ! მიუხედავად იმისა, რომ კარაქი გაძვირებულა რამდენიმე კილოთი : )

No comments:
Post a Comment